دعا             ٢۷

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ لِأَهْلِ الثّغُورِ

اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَصّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِينَ بِعِزّتِكَ، وَ أَيّدْ حُمَاتَهَا بِقُوّتِكَ، وَ أَسْبِغْ عَطَايَاهُمْ مِنْ جِدَتِكَ. اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ كَثّرْ عِدّتَهُمْ، وَ اشْحَذْ أَسْلِحَتَهُمْ، وَ احْرُسْ حَوْزَتَهُمْ، وَ امْنَعْ حَوْمَتَهُمْ، وَ أَلّفْ جَمْعَهُمْ، وَ دَبّرْ أَمْرَهُمْ، وَ وَاتِرْ بَيْنَ مِيَرِهِمْ، وَ تَوَحّدْ بِكِفَايَةِ مُؤَنِهِمْ، وَ اعْضُدْهُمْ بِالنّصْرِ، وَ أَعِنْهُمْ بِالصّبْرِ، وَ الْطُفْ لَهُمْ فِي الْمَكْرِ. اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ عَرّفْهُمْ مَا يَجْهَلُونَ، وَ عَلّمْهُمْ مَا لَا يَعْلَمُونَ، وَ بَصّرْهُمْ مَا لَا يُبْصِرُونَ. اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدّاعَةِ الْغَرُورِ، وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ، وَ اجْعَلِ الْجَنّةَ نُصْبَ أَعْيُنِهِمْ، وَ لَوّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلّيَةِ بِصُنُوفِ الثّمَرِ حَتّى لَا يَهُمّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْإِدْبَارِ، وَ لَا يُحَدّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ. اللّهُمّ افْلُلْ بِذَلِكَ عَدُوّهُمْ، وَ اقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ، وَ فَرّقْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَسْلِحَتِهِمْ، وَ اخْلَعْ وَثَائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ، وَ بَاعِدْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَزْوِدَتِهِمْ، وَ حَيّرْهُمْ فِي سُبُلِهِمْ، وَ ضَلّلْهُمْ عَنْ وَجْهِهِمْ، وَ اقْطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ، وَ انْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ، وَ امْلَأْ أَفْئِدَتَهُمُ الرّعْبَ، وَ اقْبِضْ أَيْدِيَهُمْ عَنِ الْبَسْطِ، وَ اخْزِمْ أَلْسِنَتَهُمْ عَنِ النّطْقِ، وَ شَرّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ وَ نَكّلْ بِهِمْ مَنْ وَرَاءَهُمْ، وَ اقْطَعْ بِخِزْيِهِمْ أَطْمَاعَ مَنْ بَعْدَهُمْ. اللّهُمّ عَقّمْ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ، وَ يَبّسْ أَصْلَابَ رِجَالِهِمْ، وَ اقْطَعْ نَسْلَ دَوَابّهِمْ وَ أَنْعَامِهِمْ، لَا تَأْذَنْ لِسَمَائِهِمْ فِي قَطْرٍ، وَ لَا لِأَرْضِهِمْ فِي نَبَاتٍ. اللّهُمّ وَ قَوّ بِذَلِكَ مِحَالَ أَهْلِ الْإِسْلَامِ، وَ حَصّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ، وَ ثَمّرْ بِهِ أَمْوَالَهُمْ، وَ فَرّغْهُمْ عَنْ مُحَارَبَتِهِمْ لِعِبَادَتِكَ، وَ عَنْ مُنَابَذَتِهِمْ لِلْخَلْوَةِ بِكَ حَتّى لَا يُعْبَدَ فِي بِقَاعِ الْأَرْضِ غَيْرُكَ، وَ لَا تُعَفّرَ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ جَبْهَةٌ دُونَكَ. اللّهُمّ اغْزُ بِكُلّ نَاحِيَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى مَنْ بِإِزَائِهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَ أَمْدِدْهُمْ بِمَلَائِكَةٍ مِنْ عِنْدِكَ مُرْدِفِينَ حَتّى يَكْشِفُوهُمْ إِلَى مُنْقَطَعِ التّرَابِ قَتْلًا فِي أَرْضِكَ وَ أَسْراً، أَوْ يُقِرّوا بِأَنّكَ أَنْتَ اللّهُ الّذِي لَا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ. اللّهُمّ وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ أَعْدَاءَكَ فِي أَقْطَارِ الْبِلَادِ مِنَ الْهِنْدِ وَ الرّومِ وَ التّرْكِ وَ الْخَزَرِ وَ الْحَبَشِ وَ النّوبَةِ وَ الزّنْجِ وَ السّقَالِبَةِ وَ الدّيَالِمَةِ وَ سَائِرِ أُمَمِ الشّرْكِ، الّذِينَ تَخْفَى أَسْمَاؤُهُمْ وَ صِفَاتُهُمْ، وَ قَدْ أَحْصَيْتَهُمْ بِمَعْرِفَتِكَ، وَ أَشْرَفْتَ عَلَيْهِمْ بِقُدْرَتِكَ. اللّهُمّ اشْغَلِ الْمُشْرِكِينَ بِالْمُشْرِكِينَ عَنْ تَنَاوُلِ أَطْرَافِ الْمُسْلِمِينَ، وَ خُذْهُمْ بِالنّقْصِ عَنْ تَنَقّصِهِمْ، وَ ثَبّطْهُمْ بِالْفُرْقَةِ عَنِ الِاحْتِشَادِ عَلَيْهِمْ. اللّهُمّ أَخْلِ قُلُوبَهُمْ مِنَ الْأَمَنَةِ، وَ أَبْدَانَهُمْ مِنَ الْقُوّةِ، وَ أَذْهِلْ قُلُوبَهُمْ عَنِ الِاحْتِيَالِ، وَ أَوْهِنْ أَرْكَانَهُمْ عَنْ مُنَازَلَةِ الرّجَالِ، وَ جَبّنْهُمْ عَنْ مُقَارَعَةِ الْأَبْطَالِ، وَ ابْعَثْ عَلَيْهِمْ جُنْداً مِنْ مَلَائِكَتِكَ بِبَأْسٍ مِنْ بَأْسِكَ كَفِعْلِكَ يَوْمَ بَدْرٍ، تَقْطَعُ بِهِ دَابِرَهُمْ وَ تَحْصُدُ بِهِ شَوْكَتَهُمْ، وَ تُفَرّقُ بِهِ عَدَدَهُمْ. اللّهُمّ وَ امْزُجْ مِيَاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ، وَ أَطْعِمَتَهُمْ بِالْأَدْوَاءِ، وَ ارْمِ بِلَادَهُمْ بِالْخُسُوفِ، وَ أَلِحّ عَلَيْهَا بِالْقُذُوفِ، وَ افْرَعْهَا بِالْمُحُولِ، وَ اجْعَلْ مِيَرَهُمْ فِي أَحَصّ أَرْضِكَ وَ أَبْعَدِهَا عَنْهُمْ، وَ امْنَعْ حُصُونَهَا مِنْهُمْ، أَصِبْهُمْ بِالْجُوعِ الْمُقِيمِ وَ السّقْمِ الْأَلِيمِ. اللّهُمّ وَ أَيّمَا غَازٍ غَزَاهُمْ مِنْ أَهْلِ مِلّتِكَ، أَوْ مُجَاهِدٍ جَاهَدَهُمْ مِنْ أَتْبَاعِ سُنّتِكَ لِيَكُونَ دِينُكَ الْأَعْلَى وَ حِزْبُكَ الْأَقْوَى وَ حَظّكَ الْأَوْفَى فَلَقّهِ الْيُسْرَ، وَ هَيّئْ لَهُ الْأَمْرَ، وَ تَوَلّهُ بِالنّجْحِ، وَ تَخَيّرْ لَهُ الْأَصْحَابَ، وَ اسْتَقْوِ لَهُ، الظّهْرَ، وَ أَسْبِغْ عَلَيْهِ فِي النّفَقَةِ، وَ مَتّعْهُ بِالنّشَاطِ، وَ أَطْفِ عَنْهُ حَرَارَةَ الشّوْقِ، وَ أَجِرْهُ مِنْ غَمّ الْوَحْشَةِ، وَ أَنْسِهِ ذِكْرَ الْأَهْلِ وَ الْوَلَدِ. وَ أْثُرْ لَهُ حُسْنَ النّيّةِ، وَ تَوَلّهُ بِالْعَافِيَةِ، وَ أَصْحِبْهُ السّلَامَةَ، وَ أَعْفِهِ مِنَ الْجُبْنِ، وَ أَلْهِمْهُ الْجُرْأَةَ، وَ ارْزُقْهُ الشّدّةَ، وَ أَيّدْهُ بِالنّصْرَةِ، وَ عَلّمْهُ السّيَرَ وَ السّنَنَ، وَ سَدّدْهُ فِي الْحُكْمِ، وَ اعْزِلْ عَنْهُ الرّيَاءَ، وَ خَلّصْهُ مِنَ السّمْعَةِ، وَ اجْعَلْ فِكْرَهُ وَ ذِكْرَهُ وَ ظَعْنَهُ وَ إِقَامَتَهُ، فِيكَ وَ لَكَ. فَإِذَا صَافّ عَدُوّكَ وَ عَدُوّهُ فَقَلّلْهُمْ فِي عَيْنِهِ، وَ صَغّرْ شَأْنَهُمْ فِي قَلْبِهِ، وَ أَدِلْ لَهُ مِنْهُمْ، وَ لَا تُدِلْهُمْ مِنْهُ، فَإِنْ خَتَمْتَ لَهُ بِالسّعَادَةِ، وَ قَضَيْتَ لَهُ بِالشّهَادَةِ فَبَعْدَ أَنْ يَجْتَاحَ عَدُوّكَ بِالْقَتْلِ، وَ بَعْدَ أَنْ يَجْهَدَ بِهِمُ الْأَسْرُ، وَ بَعْدَ أَنْ تَأْمَنَ أَطْرَافُ الْمُسْلِمِينَ، وَ بَعْدَ أَنْ يُوَلّيَ عَدُوّكَ مُدْبِرِينَ. اللّهُمّ وَ أَيّمَا مُسْلِمٍ خَلَفَ غَازِياً أَوْ مُرَابِطاً فِي دَارِهِ، أَوْ تَعَهّدَ خَالِفِيهِ فِي غَيْبَتِهِ، أَوْ أَعَانَهُ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ، أَوْ أَمَدّهُ بِعِتَادٍ، أَوْ شَحَذَهُ عَلَى جِهَادٍ، أَوْ أَتْبَعَهُ فِي وَجْهِهِ دَعْوَةً، أَوْ رَعَى لَهُ مِنْ وَرَائِهِ حُرْمَةً، فَ‏آجِرْ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَزْناً بِوَزْنٍ وَ مِثْلًا بِمِثْلٍ، وَ عَوّضْهُ مِنْ فِعْلِهِ عِوَضاً حَاضِراً يَتَعَجّلُ بِهِ نَفْعَ مَا قَدّمَ وَ سُرُورَ مَا أَتَى بِهِ، إِلَى أَنْ يَنْتَهِيَ بِهِ الْوَقْتُ إِلَى مَا أَجْرَيْتَ لَهُ مِنْ فَضْلِكَ، وَ أَعْدَدْتَ لَهُ مِنْ كَرَامَتِكَ. اللّهُمّ وَ أَيّمَا مُسْلِمٍ أَهَمّهُ أَمْرُ الْإِسْلَامِ، وَ أَحْزَنَهُ تَحَزّبُ أَهْلِ الشّرْكِ عَلَيْهِمْ فَنَوَى غَزْواً، أَوْ هَمّ بِجِهَادٍ فَقَعَدَ بِهِ ضَعْفٌ، أَوْ أَبْطَأَتْ بِهِ فَاقَةٌ، أَوْ أَخّرَهُ عَنْهُ حَادِثٌ، أَوْ عَرَضَ لَهُ دُونَ إِرَادَتِهِ مَانِعٌ فَاكْتُبِ اسْمَهُ فِي الْعَابِدِينَ، وَ أَوْجِبْ لَهُ ثَوَابَ الْمُجَاهِدِينَ، وَ اجْعَلْهُ فِي نِظَامِ الشّهَدَاءِ وَ الصّالِحِينَ. اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ آلِ مُحَمّدٍ، صَلَاةً عَالِيَةً عَلَى الصّلَوَاتِ، مُشْرِفَةً فَوْقَ التّحِيّاتِ، صَلَاةً لَا يَنْتَهِي أَمَدُهَا، وَ لَا يَنْقَطِعُ عَدَدُهَا كَأَتَمّ مَا مَضَى مِنْ صَلَوَاتِكَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ، إِنّكَ الْمَنّانُ الْحَمِيدُ الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْفَعّالُ لِمَا تُرِيدُ.

الدعا             ٢۷

دعاي آنحضرت براي مرزداران

بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و مرزهاي مسلمانان را به غلبه و تسلط خود استوار ساز ، و نگهدارندگان آن مرزها را به نيروي خويش توانايي ده ، و بخششهاي ايشان را از توانگريت فراوان گردان بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و عده و شمارش ( جماعت و گروه ) ايشان را بسيار فرما ، و سلاحها ( ابزار جنگ مانند شمشير و نيزه ) و تير آنان را تيز و برا نما ، و حدود و اطراف ايشان را نگهداري كن ، و دور و برشان را محكم گردان ، و گردهشان را پيوند و آشنايي ده ، و كارشان را شايسته فرما و آذوقه هاشان را پي در پي برسان ، و سختيهاشان را به تنهايي كارگزاري كن ، و ايشان را به ياري كردن و كمك و به شكيبايي همراهي و در مكر و فريب ( ايشان به دشمنانشان ) دقت نظر عطا فرما ( كه دشمن مكر و فريبشان را درنيابد ، يا آنها را از مكر و فريب دشمنانشان ايمن بدار كه زياني به آنان نرسد ) بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و آنچه ( از رموز و اسرار جنگ ) به آن نادانند به ايشان بشناسان ، و آنچه ( چگونگي رفتار دشمنان را كه ) نمي دانند به آنها بياموز ، و به آنچه ( مكر و فريب دشمنان كه ) نمي بينند بيناشان فرما بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و هنگام رو به رو شدنشان با دشمن ياد دنياي فريب دهنده گول زننده را فراموششان گردان ، و انديشه هاي مال و دارايي گمراه كننده را از دلهاشان بزدا ، و بهشت را برابر چشمشان قرار ده ، و از آن بهشت آنچه آماده ساخته اي از جاهاي هميشگي و سراهاي ارجمند و زنهاي زيبا و جوهايي كه به آشاميدنيهاي گوناگون روان شده و درختهايي كه به انواع ميوه ها خم گشته جلو چشمشان نمايان كن تا كسي از ايشان آهنگ روي برگرداندن ( از دشمن ) نكند و گريختن از ( برابر ) مانند خود را با خويش گفتگو ننمايد بار خدايا با آنچه خواسته شد دشمنانشان را درهم شكن ، و ناخنهاي دشمنان را از ايشان جدا ساز ( به آنها شكست روآور ) و ميان دشمنان و سلاحهاشان جدايي افكن ( تا از پيشروي باز مانند ) و بندهاي دلهاشان را بكن ( از لشگر اسلام بترسانشان ) و ميان آنان و آذوقه هاشان دوري انداز ( تا بر اثر انديشه درباره توشه از دلاوريشان كاسته شود ) و در راهها ( انديشه هاي جنگي ) سرگردانشان گردان ( تا به انديشه درست دست نيابند ) و از چيزي كه به آن روآورده اند ( قصد جنگ با مسلمين ) گمراهشان ساز ، و كمك را از آنها ببر ، و از شمارشان بكاه ، و دلهاشان را از ترس پر نما ، و دستهاشان را از گشودن بازدار ، و زبانهاشان را از گفتار ببند ( تا مانند لال نتوانند سخني گويند ) و با ( سختي و گرفتاري ) ايشان پشت سريهاشان را پراكنده گردان ، و ايشان را براي آنها كه در پس ايشانند عبرت قرار ده ، و به خوار ساختن آنها طمعها و آرزوهاي كساني ( لشگرهايي ) را كه پس از ايشانند قطع فرما بار خدايا بچه دانهاي زنانشان را از زاييدن بازدار ، و پشتهاي مردانشان را خشك گردان ، و نسل چهارپايان و شتر و گاو و گوسفندشان را قطع كن ، و آسمانشان را در باريدن و زمينشان را در روييدن اذن و فرما مده ( تا سرگردان و نگران باشند ) بار خدايا به وسيله آنچه درباره دشمنان درخواست شد تدبير و دورانديشي مسلمانان را( يا جايگاه مسلمانان را در صورتي كه ) محال اهل الاسلام كه در نسخه ابن ادريس ديده شده خوانده شود نيرومند و به سبب آن شهرهاشان را استوار و داراييهاشان را بسيار نما ، و ايشان را از جنگيدن با دشمن براي عبادت و بندگيت و از زد و خورد با آنها براي خلوت نمودن و تنهايي گزيدن با تو آسوده گردان تا همه جاي زمين جز تو پرستش نشود ، و جز تو براي كسي از ايشان پيشاني به خاك گذارده نگردد بار خدايا اهل هر سمتي از مسلمانان را به جنگ با مشركين كه در برابر ايشانند بفرست ( با آنها كمك باش و براي جنگجويي توفيقشان ده ، در نسخه ابن ادريس است اللهم اعز يعني بار خدايا مسلمانان را بر مشركين غالب و چيره گردان ) و آنان را از جانب خود به فرشتگان پي در پي آينده كمك فرما تا دشمنان را به پايان خاك در زمين تو ( جايي كه عمارت و آبادي نيست ) كشته و اسير شده رانده و شكست دهند ، يا آن كه تسليم شده و سر فرود آورده ) اعتراف نمايند كه تويي خدايي كه جز تو خدايي نيست ( در ذات ) يگانه و ( در صفات كمال ) بي شريكي بار خدايا درخواست من را درباره مشركين ( از كشته شدن و اسير گشتن ) بر دشمنانت ( كه از روي دشمني اطاعت و پيرويت نمي نمايند و گفتار پيغمبران و اوصيائشان " عليهم السلام " را مخالفت مي كنند ) در اطراف شهرها از هند ، روم ، تركستان ، خزر، حبشه ، نوبه ، زنگبار ، سقالبه ( صقالبه ) ، ديالمه و باقي اصناف مردم كه مشرك ( كافر) هستند و نام و نشانشان ( از براي ديگران ) پنهان است و تو خود به علم و داناييت آنها را مي شناسي و به قدرت و تواناييت بر آنان آگاهي شامل گردان بار خدايا كفار را از دست درازي به مرزهاي مسلمانان ( يا به طوايف مسلمانان ) به خودشان وادار و به كاستنشان از كاستن مسلمانان جلوگير ( هلاك و تباهشان گردان ) و به پراكندگيشان از اجتماع و گرد آمدن بر مسلمانان بازدار بار خدايا دلهاشان را از آرامش و تن هاشان را از توانايي تهي گردان ، و قلبهاشان را از حيله و چاره جويي فراموشي ده ، و اندامشان را از جنگيدن با پيادگان ( مسلمانان ) سست نما ، و آنها را از زد و خورد با دليران ( اسلام ) بترسان ، و لشگري از فرشتگانت با عذاب و آزار سخت از عذابهايت برايشان برانگيز مانند كاري كه در روز ( جنگ ) بدر نمودي كه به وسيله آن ريشه آنان را قطع كرده ببري و شوكت و بزرگيشان را بدروي ( از بين ببري ) و گروهشان را پراكنده فرمايي ( روز بدر جمعه هفدهم ماه رمضان سال دوم هجرت بود كه پيغمبر - صلي الله عليه و آله - در بدر كه نام موضعي است در بيست و هشت فرسخي مدينه به راه مكه با سيصد و سيزده مرد كه در بين ايشان دو اسب يا يك اسب بيش نبود با كفار قريش كه هزار كس با اسبها و سلاحهاي بسيار بودند و رييس آنها ابوجهل پيشواي مشركين بود ، جنگيد و خداي تعالي هزار يا سه هزار يا بيشتر فرشته به كمك حضرت رسول فرستاد و گروه بسياري از بزرگان كفار مانند ابوجهل و عتبه و شيبه كشته شدند ، و آن از بزرگترين جنگهاي اسلام است ، و درباره فرستاده خداي تعالي فرشتگان را در آن جنگ به كمك مسلمانان قرآن كريم و اخبار بسيار گوياست ) بار خدايا آبهاي ايشان را به وبا ( بيماريهاي همگاني ) و خوردنيهاشان را به بيماريها آميخته و درهم كن ، و شهرهاشان را به زمين فرو بر ( كه نشانه اي از آن نماند ) و پي در پي بر آن شهرها بلا و گرفتاريها برسان ، و آنها را به قحطي و حشكسالي بكوب ( گرفتار كن به طوري كه راه رهايي از آن را نيابند ) و آذوقه هاشان را در تهي ترين زمين خود ( زمين كم آب و گياه ) و دورترين زمين خويش از ايشان ( شهرهاي دور دست ) قرار ده ( تا به آن دسترسي نداشته باشند ) و قلعه هاي زمين را از آن بازدار ( تا به آنها پناه نبرند ) آنها را به گرسنگي هميشگي و بيماري دردناك دچار فرما بار خدايا و هر جنگجويي از اهل دين تو ( مسلمانان ) كه با ايشان ( در شهرهاشان ) بجنگد يا هر مجاهد و جنگ كننده اي از پيروان طريقه و راه تو ( مؤمنين ) كه با آنها ( خواه در شهرها و خواه در غير شهرهاشان ) جنگ نمايد تا دين تو ( كه پيغمبر - صلي الله عليه و آله - بر آن مبعوث گرديده بر ساير دينها ) بلندتر و حزب و گروه تو ( بر همه حزبها ) تواناتر و نصيب و بهره ( ثواب و پاداش دوستان ) تو كاملتر گردد ، پس ( در هر گرفتاري ) او را آساني پيش آور و كار را برايش رو به راه ساز ، و پيروزي ( روا شدن حاجات ) را برايش عهده دار شو ، و ( بهترين ) ياران را براي او برگزين ( مقدر فرما ) و پشتش را قوي و توانا كن ( به آنچه نيازمند است ياريش نما ) و جيره اش سرشار گردان ، و او را به نشاط و خرمي بهره مند ساز و گرمي آرزو را از او فرو نشان ( او را بر جدايي از كسي كه دوست دارد شكيبايي عطا فرما ) و او را از اندوه تنهايي برهان ، و ياد زن و فرزند را فراموشش ساز و او را ( هنگام جنگ و در هر امري ) به حسن نيت و آهنگ نيك راهنمايي كن ( جمله واثر له حسن النية را چنين ترجمه نموده اند : و حسن نيت را برايش برگزين . كه درست نيست و درست آن است كه ما نوشتيم چنان كه از مراجعه به شرح صحيفه علامه عظيم الشأن مرحوم سيد عليخان هويدا مي گردد ) و عافيت و تندرستي ( خير و نيكي دنيا و آخرت ) را برايش عهده دار شو ، و سلامتي و رهايي از بلاها را همراهش گردان ، و او را از ترس و سست دلي دور دار ، و جرأت و دليري در دلش بيافكن ، و نيرومندي روزيش نما ( تا در كارزار با كفار سخت بجنگد ) و به كمك و ياري ( خود ) او را ياري فرما ، و راهها ( احكام جهاد با كفار و دشمنان ) و روشها ( ي حضرت رسول - صلي الله عليه و آله - ) را به او بياموز ( توفيق آموختن به او عطا كن ) و در حكم كردن راه درست و سزاوار را به او بنما ، و ريا و خودنمايي ( در كردار ) را از او بركنار كن ، و او را از انجام كاري براي اين كه مردم بشنوند برهان ، و انديشه و ياد و سفر كردن و مانندش را در راه ( پسنديده ) خود و براي ( به دست آوردن رضا و خوشنودي ) خويش قرار ده پس هرگاه با دشمن تو و دشمن خود ( كفار كه قصد جنگيدن و تباه ساختن او را دارند ) روبرو شود آنان را در پيش چشمش اندك نما ، و مقامشان را در دلش كوچك ساز ، و او را برايشان غلبه ده و آنها را بر او چيره مگردان ، پس اگر زندگانيش را به نيكبختي پايان داده شهادت ( كشته شدن در راه حق ) را برايش مقدر نمودي ، شهادتش پس از آن باشد كه دشمنت را به كشتن هلاك و تباه كند ، و پس از آن باشد كه اسيري و دستگيري آنها را به رنج افكند ، و پس از آن باشد كه در مرزهاي مسلمانان ( يا در طوايف ايشان ) ايمني و آرامش برقرار شود ، و پس از آن باشد كه دشمنانت ( به ميدان جنگ ) پشت كرده شكست خورده برگردند بار خدايا و هر مسلماني كه جنگجو يا مرزداري را در كارخانه اش جانشين شود ، يا در نبودنش خانواده او را نگهداري كند ، يا او را به برخي از دارايي خود كمك نمايد ، يا او را به اسباب جنگ ( شمشير ، تير ، نيزه ، اسب و مانند آن ) ياري كند ، يا او را بر جهاد ( جنگ كردن در راه خدا ) وادارد ، يا ( اگر نتوانست اين كارها را انجام دهد ) او را در راهي كه پيش گرفته به دعا ( درخواست فتح و فيروزي او از خداي تعالي ) همراهي نمايد ، يا در پشت سر او آبرويش را حفظ كند پس او را سنگ به سنگ و مانند به مانند برابر پاداش آن مسلمان جنگجو و مرزدار پاداش ده ، و عوض كارش را در دنيا عطا فرما كه سود آنچه پيش از اين انجام داده و شادي كاري كه بجا آورده بزودي دريابد تا آنگاه كه زمان او به پايان رسيده ( عمرش تمام گردد ) و به آنچه براي او ( در آخرت ) از فضل و احسانت روان ساخته اي و از كرم و بخششت آماده نموده اي برسد بار خدايا و هر مسلماني كه كار اسلام ( گرفتاري مسلمانان در برابر كفر ) او را نگران كند و گرد آمدن مشركين او را اندوهگين سازد ، پس قصد جنگ ( با آنها ) يا آهنگ جهاد ( طرفداري از دين ) نمايد و ضعف و سستي او را از رفتن به جنگ بنشاند ، يا فقر و بي چيزي او را به درنگ كردن ( نرفتن به جنگ ) وادارد ، يا پيشامدي او را از قصد و آهنگش به تأخير اندازد ، يا جلوگيري در برابر اراده و خواسته اش پيش آيد ، پس نام او را در عبادت كنندگان بنويس و پاداش جهاد كنندگان را به او عطا فرما ، و او را در رشته كشته شدگان در راه حق و شايستگان قرار ده ( حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - فرموده : بنده مؤمن فقير و بي چيز مي گويد : پروردگارا من را روزي فرما تا در راههاي خير و نيكي چنين و چنان كنم ، پس چون خداي عز وجل دانست كه قصد او از روي راستي و درستي است براي او پاداش مي نويسد مانند پاداشي كه اگر كاري كه قصد كرده بجا مي آورد براي او مي نوشت ، زيرا خداوند به هر چيز احاطه دارد و داراي جود و بخشش است ، و هم آن حضرت - عليه السلام - فرموده : من خود را از كشته شدگان طفوف " جمع طف جايي است كه حضرت سيدالشهداء - عليه السلام - در آنجا كشته شده ، و اين كه كربلا را طف مي نامند براي آن است كه طرف بيابان نزديك فرات واقع شده است " بيرون نمي نمايم ، و پاداش خويش را از آنان كمتر نمي شمارم ، زيرا اگر آن روز حاضر بودم قصد من نصرت و ياري كردن آنها بود ، و همچنين شيعيان ، شهدا و كشته شدگان هر چند به روي رختخوابشان بميرند ) بار خدايا بر محمد بنده و فرستاده خود و بر آل محمد درود فرست ، درودي كه بر درودها بلند و بالاي ستودنها باشد ، درودي كه مدتش پايان نپذيرد و شماره اش بريده نشود مانند كاملترين درودهايي كه بر يكي از دوستانت گذشته ( فرستاده اي ) زيرا تويي بسيار بخشنده ، ستوده شده ، آغاز كننده ( آفريننده اشياء ) بازگرداننده ( زنده كننده مردم در قيامت ) بجا آورنده هر چه خواهي .