دعا             ۴۱

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي طَلَبِ السّتْرِ وَ الْوِقَايَةِ

اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَفْرِشْنِي مِهَادَ كَرَامَتِكَ، وَ أَوْرِدْنِي مَشَارِعَ رَحْمَتِكَ، وَ أَحْلِلْنِي بُحْبُوحَةَ جَنّتِكَ، وَ لَا تَسُمْنِي بِالرّدّ عَنْكَ، وَ لَا تَحْرِمْنِي بِالْخَيْبَةِ مِنْكَ. وَ لَا تُقَاصّنِي بِمَا اجْتَرَحْتُ وَ لَا تُنَاقِشْنِي بِمَا اكْتَسَبْتُ، وَ لَا تُبْرِزْ مَكْتُومِي، وَ لَا تَكْشِفْ مَسْتُورِي، وَ لَا تَحْمِلْ عَلَى مِيزَانِ الْإِنْصَافِ عَمَلِي، وَ لَا تُعْلِنْ عَلَى عُيُونِ الْمَلَإِ خَبَرِي‏ أَخْفِ عَنْهُمْ مَا يَكونُ نَشْرُهُ عَلَيّ عَاراً، وَ اطْوِ عَنْهُمْ مَا يُلْحِقُنِي عِنْدَكَ شَنَاراً شَرّفْ دَرَجَتِي بِرِضْوَانِكَ، وَ أَكْمِلْ كَرَامَتِي بِغُفْرَانِكَ، وَ انْظِمْنِي فِي أَصْحَابِ الْيَمِينِ، وَ وَجّهْنِي فِي مَسَالِكِ الْ‏آمِنِينَ، وَ اجْعَلْنِي فِي فَوْجِ الْفَائِزِينَ، وَ اعْمُرْ بِي مَجَالِسَ الصّالِحِينَ، آمِينَ رَبّ الْعَالَمِينَ.

الدعا             ۴۱

دعاي آنحضرت در درخواست پرده پوشي

بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و بسترهاي گرامي داشتن خود را براي من بگستران ، و من را در آبشخورهاي رحمت و مهربانيت درآور ، و در ميان بهشت فرود آور ، و به برگرداندن از ( درگاه ) خود مرنجانم ، و به نوميدي از ( رحمت ) خويش نوميدم مگردان و من را به آنچه ( گناهاني كه ) بجا آورده ام در گرو مگير ( در برابر آنها پاداش خود را از من بازمدار ) و بر رفتار ( ناپسنديده ا)م مناقشه و خرده گيري مكن ، و رازم را آشكار و پنهانيم را ( كه جز تو كسي به آن آگاه نيست ) هويدا مفرما ، و كردارم را ( نيك يا بد ) در ميزان عدل مگذار ( مسنج ، زيرا بر اثر كمي حسنات و بسياري سيئات هلاك خواهم شد . ناگفته نماند : در آيات و روايات سخن از وزن و سنجش و ميزان و تراز و براي اعمال خلايق در روز قيامت بسيار است ، و بين علماي اسلام اختلاف است كه آيا آن وزن و سنجيدن كنايه از تعديل و برابر نمودن بين اعمال و جزاي بر آنهاست چنان كه شيخ مفيد - عليه الرحمه - فرموده ، يا سنجيدن نفس اعمال است در ترازويي كه مناسب آن عالم مي باشد چنان كه شيخ بهائي - رحمه الله - فرموده ) و حال و چگونگي من را در پيش چشم اشراف و بزرگان و رؤساء و پيشوايان مردم فاش مگردان از ايشان ( اشراف و بزرگان در روز رستاخيز ) پنهان دار آنچه ( گفتار و كردارم را در دنيا ) كه انتشار آن بر من ننگ است ، و آنچه نزد تو من را رسوا مي نمايد از آنان بپوشان به رضا و خشنودي خود درجه و پايه ( مقام و منزلت ) من را بلند كن ، و به آمرزش خود گرامي داشتنم را كامل نما ، و من را در رشته اصحاب يمين و ياران دست راست ( آنان كه داراي مقام ارجمند هستند ) درآور ، و در راههاي ايمن شدگان ( از آفات دنيا و عقوبات آخرت ) ببر ، و در گروه رستگاران قرار ده ، و مجلسهاي شايستگان ( پرهيزكاران ) را به وسيله ( رفت و آمد و معاشرت و آميزش ) من آباد گردان ، دعايم را روا فرما اي پروردگار جهانيان .