دعا             ۷

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا عَرَضَتْ لَهُ مُهِمّةٌ أَوْ نَزَلَتْ بِهِ، مُلِمّةٌ وَ عِنْدَ الْكَرْبِ

يَا مَنْ تُحَلّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ، وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدّ الشّدَائِدِ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ. ذَلّتْ لِقُدْرَتِكَ الصّعَابُ، وَ تَسَبّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ، وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ. فَهِيَ بِمَشِيّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ. أَنْتَ الْمَدْعُوّ لِلْمُهِمّاتِ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمّاتِ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلّا مَا دَفَعْتَ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلّا مَا كَشَفْت‏ وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبّ مَا قَدْ تَكَأّدَنِي ثِقْلُهُ، وَ أَلَمّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ. وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجّهْتَهُ إِلَيّ. فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجّهْتَ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ، وَ لَا مُيَسّرَ لِمَا عَسّرْتَ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ. فَصَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ افْتَحْ لِي يَا رَبّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ، وَ اكْسِرْ عَنّي سُلْطَانَ الْهَمّ بِحَوْلِكَ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ، وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً. وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالِاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنّتِكَ. فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبّ ذَرْعاً، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيّ هَمّاً، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.

الدعا             ۷

دعاي آنحضرت به وقت مهمات و رنج

اي آن كه گره هاي ناگواراييها به وسيله او بازمي گردد ، و اي آن كه تندي سختيها به او شكسته مي شود ، و اي آن كه رهايي يافتن از گرفتاريها و رفتن به سوي آسايش فراخي ، از او درخواست مي گردد كارهاي دشوار به قدرت و توانايي تو آسان شده ، و به لطف و توفيق ( از جانب ) تو اسباب ( هر كاري ) سبب گرديده ، و مقدر شده بر اثر قدرت تو جاري و برقرار گشته ، و اشياء بر وفق اراده و خواست تو به كار رفته اند پس آن اشياء به اراده تو بي گفتنت فرمان بردار ، و به خواست تو بي نهي و بازداشتنت بازداشته اند ( در قرآن كريم " سوره 16 ، آيه 40 " فرمايد : انما قولنا لشئ اذا اردناه ان نقول له كن فيكون يعني جز اين نيست كه گفتار ما به چيزي هنگامي كه اراده نماييم به اينكه به آن بگوييم موجود باش " بي گفتن و بي درنگ " موجود مي شود تويي كه براي ( آسان كردن ) دشواريها خوانده مي شوي ، و تو در سختيها پناهگاهي ، از آنها دور نمي شود جز آن سختي كه تو دور نمايي ، و از آنها برطرف نمي گرد و جز آن را كه تو برطرف كني و اي پروردگار بر من فرود آمده چيزي ( بلا و گرفتاري ) كه سنگيني آن مرا دشوار است ، و به من رسيده چيزي كه زير بار رفتن آن مرا وامانده كرده و تو به قدرت خود آن را بر من رسانيده اي ، و به سلطنت و تواناييت آن را به من متوجه گردانيده اي پس براي آنچه به من رسانده اي برگرداننده و براي آنچه متوجه ساخته اي دفع كننده و براي آنچه بسته اي گشاينده و براي آنچه گشوده اي بستنده و براي آنچه دشوار كرده اي آسان كننده و براي آن كه خوار كرده اي ياري دهنده اي نمي باشد ( در قرآن كريم " سوره 10 ، آيه 107 " فرمايد : وان يمسسك الله بضر فلا كاشف له الا هو وان يردك بخير فلا راد لفضله يعني و اگر خدا ضرر و زياني به تو رساند جز او كسي نتواند آن را دفع كند ، و اگر خير و نيكي براي تو خواهد فضل و احسان او را جلوگيري نيست . و " سوره 3 ، آيه 160 " فرمايد : ان ينصركم الله فلا غالب لكم وان يخذلكم فمن ذا الذي ينصركم من بعده يعني اگر شما را خدا ياري كند كسي بر شما غلبه و تسلط نيابد ، و اگر خوارتان گرداند كيست كه بعد از او " بتواند " شما را ياري كند ؟ ) پس بر محمد و آل او درود فرست ، و اي پروردگار در آسايش را به فضل خود به روي من باز كن ، و تسلط غم و اندوه را به قوت و توانايي خود شكست ده ( از بين ببر ) و به من در آنچه شكوه دارم حسن نظر داشته باش و در آنچه درخواست نمودم شيريني بخشش ( خود ) را به من بچشان ، و از جانب خويش رحمت و گشايش بي رنج به من ببخش ، و از نزد خود به زودي رهايي يافتن ( از گرفتاريها) را براي من قرار ده و من را به سبب غم و اندوه از رعايت و حفظ واجبات و به كار بستن سنت خود ( مستحبات ) باز مدار پس اي پروردگار به آنچه به من رسيده طاقت ندارم ، و به آنچه به من روآورده پر از غم و اندوه گشته ام ، و تو بر دفع غم و اندوهي كه به آن گرفتار و بر دفع آنچه در آن افتاده ام توانايي ، پس آن گرفتاري را از من دور كن اگر چه از جانب تو شايسته آن نباشم اي صاحب عرش و تخت بزرگ ( اشاره به اين كه همه اشياء تحت قدرت اوست ، زيرا او صاحب عرش عظيم است كه آن به هر چيز احاطه دارد ) .